کراتین

کراتین اسید آمینه ای است که در عضله اسکلتی است.مصرف مکمل های غذایی حاوی

این ماده موجب افزایش مخازن کراتین در بدن خواهد شد، اما این مخازن سریعا به نقطه اشباع

می رسند.

پس از پر شدن این مخازن، کراتین موجود در غذا به سادگی از بدن دفع خواهد شد. تقریبا نیمی

از کراتین درون زاد به شکل فسفو کراتین است. بین بروز خستگی عضلانی در خلال تمرین با اتمام

مخازن فسفو کراتین عضلات رابطه وجود دارد .

این رخداد به دلیل عدم توانایی سنتز مجدد ATP به مقدار طبیعی است، بنابراین از نیروی انقباض

عضله کاسته خواهد شد.

مصرف این مکمل بر حداکثر نیرو یا قدرت شخص نمی افزاید، امّا در هنگام تمرین به ورزشکار این امکان را می دهد

تا عملکردش را در سطح نزدیک به حداکثر ادامه دهد.

به موازات مصرف این مکمل بر میزان کربوهیدرات بدن نیز افزوده خواهد شد. این ماده در موارد متعدد  توسط

محققین مورد بررسی قرار گرفته است، داده های معتبر و علمی اندکی در خصوص تاثیرات زیان آور احتمالی

آن وجود دارد ، اما اثر بالقوه این ماده بر ایجاد اختلال در کار کلیه ، عدم توازن الکترولیت بدن و ایجاد

زمینه لازم برای آب زدایی بدن و بیماری قلبی ، حکایت از رعایت جوانب احتیاط در استفاده از آن را دارد.

کراتین یکی از رایج ترین مکمل ها در بین ورزشکاران است، که ۳۰ تا ۵۰ درصد ورزشکاران حرفه ای به طور

منظم از این مکمل مصرف می کنند.

تصویر نمونه مکمل کراتین
کراتین
تاثیرات
  • در تمرینات کوتاه مدت (کمتر از ۳۰ ثانیه) هیچ تاثیری گزارش نشده است.
  • کار آمدی آن در دوهای سرعتی تکرار شونده به اثبات رسیده است.
  • مبهم و دوپهلو در عملکرد ۳۰ تا ۱۵۰ ثانیه
  • اثر بخشی در تمرینات استقامتی از نوع فاصله ای
  • ناکارآمدی در تمرینات استقامتی پیوسته
  • سودمند بودن در تمرینات قدرتی
  • بعد مصرف این مکمل وزن بدن به طور متوسط ۲-۳ درصد افزایش خواهد یافت.
  • تصمیم گیری در مورد استفاده یا عدم استقاده از این مکمل به ویژگی های تمرین یا نوع رقابت ورزشی بستگی دارد.

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید